Logo VGEO

Vereniging van Gepensioneerden Elsevier Ondernemingen

 
 
 
       
 
 
Home
Introductie
Statuten/reglementen
Organisatie
Leden
Actueel/nieuws
Pensioenen-nieuws
60-plussers
Agenda
Wat doet u daar
Nostalgische foto's
Elsevier Connect
Links
Archief
Lid worden
Zoek in website

 

 
 

Wat doet u daar?

Harry Nijhuis: Ik kreeg  de geest om beelden te maken


Zo'n 40 jaar geleden kreeg ik de geest. Om beelden te maken. Van hout uit uiteenlopende boomsoorten, om mee te beginnen. Dat werd een beetje zagen maar vooral veel ontschorsen, ontspinten, hakken, gutsen, schuren en polijsten. Een heilzaam broederschap van transpiratie en inspiratie. Dit alles onder de deskundige leiding van een docent bij het Creatief Centrum "De Gruitpoort" in Doetinchem.

Abstract uit vurenhuot

Hout is een boeiend natuurlijk materiaal, van zacht vuren en berken naar hard eiken, acacia- of vruchtbomenhout. Hard laat zich het mooist afwerken maar niet het makkelijkst bewerken. Het is vaak karakter- en kleurvoller. Er komt meer grof hak- en fijner gutswerk bij kijken. Voor wie energie over heeft, of zijn agressiviteit kwijt wil kan ik een stevig stuk eikenhout aanbevelen. Wie het liever kalm aan doet, neme een stukje grenen of berk. En denk niet klaar te zijn als je een mooie vorm hebt gebeiteld, want dan komt nog het schuren in steeds fijnere soorten, polijsten en in de bijenwas zetten. Kracht en geduld dus. Voor buitenbeelden gelieve lijnolie te gebruiken, of lak het object af. Het eindresultaat is bij mij meestal abstract of enigszins figuratief.

Abstract  gemaakt uit de wortel van een acacia
Abstract uit vurenhout Abstract gemaakt uit de wortel van een acacia
Het aardige van hout, ten opzichte van steen zoals marmer, is niet alleen de geringere zwaarte van bewerking maar ook het verrassingselement. Meer kleurschakering bijvoorbeeld door de houtstructuur. Soms ook onaangename verrassingen. Zo was ik eens lekker bezig met een stuk appelhout en had de eindvorm aardig in beeld. Tot ik in de kern op een roestige plek stuitte wat een enorme kram bleek te zijn. De boom was er in de loop der jaren om heen gegroeid. Dit moest dus een appelboom zijn geweest die in zijn jeugd dienst deed als weideafrastering. Ik heb mijn plan noodgedwongen aangepast. Het kunstwerk werd er alleen maar mooier van. Een cadeautje noemt mijn docent zoiets.

Over naar boetseren.

Ongeveer op de helft van mijn inmiddels afgelegd cursustraject stapte ik over naar boetseren. Dit gaf me door het materiaal, klei in meerdere soorten en afwerkingsmogelijkheden, meer artistieke vrijheid. Bovendien werkt het sneller. Het modelleren van gewenste vormen is vrijwel onbegrensd. Het thema varieert, ik volg niet één stijl of expressievorm, hoewel ik meer neig naar het enigszins abstracte. Experimenteren vind ik ook leuk, met was en brons bijvoorbeeld, of met kleur, maar met mate. Inspiratie genoeg om een halve dag per week het creatief centrum te bezoeken. U zult zich ongetwijfeld afvragen waar ik al die creaties heb gelaten en of ik er mee heb geëxposeerd. Dit laatste éénmaal bij buren op een boerderij in combinatie met een open tuindag. Pretenties en ambities op dat gebied heb ik niet. Het is een hobby. Een enkel stuk waar ik afscheid van kan nemen heb ik wel eens verkocht. Verder staan kamers en tuin inmiddels aardig vol.

Torso van keramiek. Naar een foto van de Finse fotograaf Minkkinen Hand met vogelmotief van keramiek. Geïnspireerd door Picasso
Masker van witte klei
Masker van witte klei
Icarus van brons
 Zo wissel ik nog wel eens met wat ik op zolder heb staan. Het werd dus een privé wissel-expositie voor mijzelf, mijn partner en soms hiervoor gevoelige bezoekers als grootste bewonderaars. Zo lang ik nog de geest en energie heb ga ik er mee door .


 
 
       
 
 
Contact: webmaster