vgeo-logo

Vereniging van Gepensioneerden Elsevier-Ondernemingen

In nagedachtenis van Ton Boogers (⁕ 12-9-1924, † 13-9-2018)

Het overlijden van Ton Boogers, de man die in 1994 aan de wieg stond van onze vereniging, heeft vooral bij oudgedienden die met hem hebben samengewerkt veel losgemaakt.
Het bestuur vindt het gepast om onze founding father de eer te bewijzen die hem toekomt. Op deze pagina zullen huidige en voormalige bestuursleden en anderen hun bijdrage leveren. Harry Nijhuis, hoofdredacteur van de Elsevier Senioren Nieuwsbrief, verricht hieronder de aftrap.

Deze website herbergt vele foto's waarop Ton te vinden is. We willen speciaal de aandacht vestigen op de volgende series:
afscheid Ton Boogers (26-6-1987)
Tons eigen fotocollectie
Tons 25-jarig jubileum (1-5-1974)

  • Ton Boogers thuis 29 september 2010
  • Ton Boogers: strijdbaar en sociaal bewogen
    Door Harry Nijhuis
    21 september 2018

    Als ik één voor hem typerende karaktertrek moet noemen dan is dat: strijdbaarheid. En onverbrekelijk daarmee verbonden: zijn sociale bewogenheid. Ton wist niet van wijken om zijn doel te bereiken. Sinds 2002, toen ik het hoofdredacteurschap van de Elsevier Senioren Nieuwsbrief overnam en toetrad tot het bestuur, was ik er ook getuige van. Al in 1991 vatte een belangrijk voornemen bij hem post dat tot de huidige VGEO zou leiden. Als lid van de Raad van Deelnemers van het toenmalig pensioenfonds SPEO had hij de behoefte aan overleg met en raadpleging van een achterban van gepensioneerden. Tijdens een ziekenhuisopname benutte hij de tijd om zijn ideeën voor een Vereniging van Gepensioneerden Elsevier-Ondernemingen op papier te zetten. Zijn voorstel ondervond in het SPEO-bestuur aanvankelijk weinig medestand. Ze zaten daar niet op extra pottenkijkers te wachten. Uiteindelijk zette hij samen met een enkele medestander zijn voornemen door en vond in 1994 de officiële oprichting van de VGEO plaats. Het initiatief voor een belangenvereniging vond al snel weerklank onder gepensioneerden van Elsevier en Reed Business en deze vereniging overschreed op zijn hoogtepunt de 500 leden. VGEO-vertegenwoordigers werden nu ook serieuze gesprekspartners binnen het bestuur van SPEO. Ton had hiermee zijn doel bereikt, met als nevendoel een vereniging waar oud-collega's elkaar konden ontmoeten tijdens uitstapjes en een jaarvergadering. Ook nadat hij in 2002 de voorzittershamer overdroeg bleef de betrokkenheid bij zijn geesteskind onverminderd groot. Zo stak hij veel tijd in het verzamelen van pensioennieuws uit verschillende dagbladen, die hij lange tijd zelfs bijna dagelijks min of meer samengevat overtypte en mij mailde, zodat ik goed op de hoogte bleef. Een deel daarvan kwam te staan op deze website, met bronvermelding natuurlijk. Maar toen ook dit auteursrechtelijk niet meer mocht, stopte hij daar noodgedwongen mee. We hielden contact met elkaar en deelden onze frustraties over pensioenbeleid. Als rasechte Elsevieriaan was de opheffing van SPEO en overgang naar Pensioenfonds PGB een pijnlijke ervaring voor hem. Zo zag hij weer een stuk bedrijfsgeschiedenis, waar hij zelf ook met volle inzet aan meewerkte, verloren gaan. De oorspronkelijke belangenbehartiging namens VGEO werd binnen PGB minder direct dan onder SPEO. Maar Tons andere oorspronkelijke doel, het sociale contact, bleef hij onverminderd belangrijk vinden. Jammer genoeg was hij de laatste jaren van zijn leven niet sterk genoeg meer om, zoals voorheen, trouw de jaarvergaderingen bij te wonen. Maar ik ben ervan overtuigd dat de VGEO hem tot op het laatst aan zijn hart bleef gaan.

  • Nefkens en Ton Boogers 29-9-2010
  • Ton Boogers: mijn herinneringen aan hem
    Door Gerard Roza
    4 oktober 2018

    Tijdens mijn werk bij Elsevier heb ik eenmaal contact met Ton gehad over een technisch onderwerp. Pas in 2002 heb ik hem beter leren kennen. Hij trad toen bij de Algemene Ledenvergadering af als voorzitter van de VGEO en ik kwam in het bestuur, met als taak een website voor de vereniging op te zetten. Ton werd al snel de belangrijkste leverancier van informatie voor de site. Hij was van mening dat de leden goed op de hoogte moesten worden gehouden van alle zaken die met pensioenen te maken hadden. Hij selecteerde uit meerdere dag- en weekbladen waarop hij geabonneerd was, of die hij van buren e.d. kreeg, relevante artikelen en maakte daarvan samenvattingen. Later werd de complete tekst overgenomen als het onderwerp te ingewikkeld was om een samenvatting te maken. Zo ontstond jarenlang een constante stroom van informatie: eens per twee weken en soms vaker, waren het teksten die van vijf tot soms twintig pagina's lang waren.
    In 2010 leverde hij in september de 200ste bijdrage. Met Jan Nefkens, toen voorzitter van het bestuur, ben ik bij hem thuis geweest om hem te bedanken en om een passend cadeau te geven (zie foto). Hij is daarna gewoon weer doorgegaan.
    In april 2013 werden we benaderd door een instantie die in opdracht van uitgevers naging wat voor informatie van hen er op websites geplaatst was. Dit vanwege het auteursrecht. De informatie op onze website bevatte altijd de bronvermelding. Toch konden we daarvoor vervolgd worden. We hebben de betreffende uitgevers gevraagd of zij ons toestemming van overname van artikelen wilden geven. Dat kon, maar die toestemming moest dan voor elk artikel gegeven worden. Dat leverde voor Ton een onwerkbare situatie op. En eigenlijk vond hij het wel een goed moment om ermee te stoppen. De zorg voor zijn vrouw, die ziek was, eiste steeds meer van zijn tijd. Hij vond nog wel tijd om krantenknipsels naar Harry Nijhuis te sturen, die ze voor de nieuwsbrief gebruikte.
    Ton zal in mijn herinnering blijven als een zorgzaam mens, en als een doorzetter.

  • Novel lectures
  • In zijn functie als hoofd productie van Elseviers Wetenschappelijke Uitgeverij is de nog jonge Ton Boogers (tweede van rechts) hier aanwezig bij een ceremonie in Zweden (circa 1963). Op de foto van rechts naar links: Z.M. Koning Gustaaf VI Adolf; dan Ton Boogers, Willem Gaade en Piet Bergmans, resp. produktiechef, adjunct-directeur en directeur van Elsevier Wetenschappelijke Uitgeverij, en op de rug gezien Z. Exc. Nils K. Ståhle, directeur van de Nobel Stichting.
    Uit een interne EWU-publicatie:
    “De Nobel Stichting in Stockholm heeft aan Elseviers Wetenschappelijke Uitgeverij de publicatie toevertrouwd van de verzamelde Nobel Lectures; de lezingen die de winnaars van de Nobelprijs statutair moeten houden over het werk op grond waarvan hun 's wereld hoogste wetenschappelijke onderscheiding werd toegekend. Het eerste deel, Physica 1942–1962, werd door een kleine Elsevier-delegatie aan de Zweedse koning aangeboden, die een grote belangstelling voor het werk der Nobel stichting heeft en de prijzen steeds persoonlijk uitreikt.”









  • 25-jarig jubileum 1974
  • Het hele gezin Boogers op 1 mei 1974 in de bibliotheek aan de Jan van Galenstraat bij de receptie ter gelegenheid van zijn 25-jarig dienstjubileum.